تبلیغات
گروه شیمی دبیرستان دکتر شریعتی - اروین شرودینگر و مدل اتمی بور

گروه شیمی دبیرستان دکتر شریعتی
 
شیمی،زندگی ما،آینده ی ما


اروین شرودینگر با توجه به محدودیت های مدل اتمی بور و با استفاده از خاصیت ذره ای - موجی الكترون توانست مدل جامع تری را ارایه نماید كه تاكنون توانسته است، پدیده های مختلف را به خوبی توجیه نماید. در این مدل صحبت از چرخش الكترون در یك مدار معین نبوده و از احتمال حضور الكترون در مكان های مختلف اطراف هسته صحبت می شود. به فضایی که بیشترین احتمال حضور الکترون در آن وجود دارد، اربیتال می گوییم. كه شكل اربیتالها را می توان با حل كردن معادلات شرودینگر به دست آورد.
بنابراین در مدل اتمی جدید علاوه بر لایه های اصلی كه همان ترازهای انرژی بور می باشند، در هر لایه اصلی یك یا چند زیر لایه داریم كه خود این زیر لایه ها دارای اربیتال هایی با اشكال متفاوت هستند. هر اربیتال فقط و فقط گنجایش دو الكترون را داشته و امكان ندارد، كه در یك اربیتال بتوان بیشتر از دو الكترون وارد نمود. این اصل به نام پیشنهاد دهنده آن یعنی ولفكانگگ پائولی به نام اصل طرد پائولی معروف است.
هر لایه به اندازه شماره خود زیر لایه می گیرد. یعنی لایه اصلی دوم دارای دو زیر لایه بوده و لایه اصلی سوم سه زیر لایه داشته و به همین ترتیب باقی زیر لایه ها. در هر لایه اولین زیر لایه كروی شكل بوده دارای فقط یك اربیتال است كه آنرا s می نامیم. مركز این كره درست بر روی هسته اتم واقع شده است و از تمام یكسان است.
  دومین زیر لایه كه دارای سه اربیتال است،زیر لایه p نامیده می شود. اربیتالهای این زیر لایه در جهت محورهای مختصاتی مانن یك دمبل شكل گرفته اند. این زیر لایه گنجایش ۶ الكترون را دارد.




طبقه بندی: شیمی سال دوم متوسطه، 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 29 شهریور 1390 توسط محمد مهدی خدادادپور
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگ